Bij overlijdensschade draait het vaak om ingewikkelde en emotioneel beladen vragen. Dat geldt des te meer wanneer minderjarige kinderen hun ouders verliezen én vervolgens in het buitenland worden opgevangen door familie. Op 21 januari 2026 heeft de rechtbank Rotterdam (ECLI:NL:RBROT:2026:530) belangrijke knopen doorgehakt over de begroting van gederfd levensonderhoud (in natura) bij een verhuizing van de kinderen naar het buitenland.

Twee jonge kinderen verloren beide ouders bij een verkeersongeval. Het gezin woonde vóór het ongeval in Nederland. Na het overlijden zijn de kinderen bij hun grootouders en tante in Marokko gaan wonen, waar zij sindsdien worden verzorgd en opgevoed.

De aansprakelijkheid voor de overlijdensschade was erkend. Partijen verschilden echter van mening over de vraag op welk prijsniveau het weggevallen levensonderhoud in natura moet worden begroot:

• Moet worden uitgegaan van Nederlandse tarieven, omdat het gezin hier woonde en zonder ongeval in Nederland zou zijn gebleven?
• Of moet worden aangesloten bij de daadwerkelijke (en bespaarde) kosten van zorg en huishoudelijke hulp in Marokko, waar de kinderen nu feitelijk wonen?

De rechtbank kiest nadrukkelijk voor een concrete benadering.

De schade door gederfd levensonderhoud wordt bepaald door de behoefte van de nabestaanden en hun behoeftigheid. De behoefte van de nabestaanden is wat nodig is om in het levensonderhoud te voorzien op zo’n manier dat eenzelfde levensstandaard kan worden voortgezet zoals die voor het overlijden bestond ondanks het wegvallen van de overledene.

Zolang de kinderen in Marokko wonen, moet het gederfde levensonderhoud in natura worden begroot op basis van:

1. De daadwerkelijk gemaakte kosten van ingehuurde professionele hulp in Marokko; én
2. De bespaarde kosten van normale en gebruikelijke professionele hulp in Marokko, voor zover grootouders en tante zelf in de zorg voorzien.

De rechtbank wijst expliciet af dat moet worden uitgegaan van een fictieve situatie waarin de professionele hulp in Nederland zou zijn ingehuurd. Dat zou volgens de rechtbank geen recht doen aan de concrete omstandigheden waarin de kinderen zich daadwerkelijk bevinden.

Interessant is dat de rechtbank wél oog heeft voor de toekomst. De kinderen hebben de Nederlandse nationaliteit en het is niet uitgesloten dat zij vóór hun meerderjarigheid naar Nederland terugkeren.

Dat betekent dat:

• niet zonder meer voor de gehele schadeperiode vaststaat dat Marokkaanse tarieven gelden;
• partijen in de schaderegeling rekening moeten houden met goede en kwade kansen op terugkeer, bijvoorbeeld door fasering of een regeling onder voorbehoud.

De rechtbank laat dat nadrukkelijk over aan partijen in het vervolg van de onderhandelingen.

Deze beschikking is relevant voor iedereen die te maken heeft met overlijdensschade waarbij nabestaanden:

• in het buitenland wonen of gaan wonen;
• door familie worden verzorgd;
• en waarbij discussie ontstaat over het juiste prijsniveau van schadeposten (schadebegroting).

De rechtbank bevestigt dat concrete schadebegroting het uitgangspunt blijft, ook bij internationale situaties. Geen automatische vertaalslag naar Nederlandse normen, maar kijken naar wat er feitelijk nodig is om de schade te compenseren — met oog voor redelijkheid én de toekomst.

Bij Boeij Letselschade Advocaten begeleiden wij nabestaanden bij complexe (internationale) letselschade- en overlijdenszaken. Neem gerust contact met ons op voor een eerste beoordeling.